📖 द्वितीयोऽध्यायः ( पदविच्छेदः) सूतः उवाच : अथ अन्यत् सम्प्रवक्ष्यामि शृणुध्वम् मुनि-सत्तमाः । पुरा काशी-पुरे रम्ये हि आसीत् विप्रः अति-निर्धनः ॥ क्षुत्-तृड्भ्याम् व्याकुलः भूत्वा नित्यम् बभ्राम भूतले । दुःखितम् ब्राह्मणम् दृष्ट्वा भगवान् ब्राह्मण-प्रियः ॥ वृद्ध-ब्राह्मण-रूपेण तम् पप्रच्छ द्विजम् आदरात् । किम् अर्थम् भ्रमसे विप्र महीम् नित्यम् सुदुःखितः ॥ तत् सर्वम् श्रोतुम् इच्छामि कथ्यताम् द्विज-सत्तम ॥ ब्राह्मणः उवाच । ब्राह्मणः अति-दरिद्रः अहम् भिक्षा-अर्थम् वै भ्रमामि अहम् ॥ उपायम् यदि जानासि कृपया कथय प्रभो ॥ वृद्ध-ब्राह्मणः उवाच । सत्य-नारायणः विष्णुः वाञ्छित-अर्थ-फल-प्रदः ॥ तस्य त्वम् पूजनम् विप्र कुरुष्व व्रतम् उत्तमम् । यत् कृत्वा सर्व-दुःखेभ्यः मुक्तः भवति मानवः ॥ विधानम् च व्रतस्य अपि विप्राय अभाष्य यत्नतः । सत्य-नारायणः वृद्धः तत्र एव अन्तरधीयत ॥ तत् वाक्यम् मनसा धृत्वा ब्राह्मणः नृप-सत्तम । रात्रौ निद्राम् न लब्ध्वा सः प्रातः स्नात्वा यथा-विधि ॥ सत्य-नारायण-व्रतम् करिष्ये इति निश्चितः । भिक्षा-अर्थम् सः जगाम अथ द्विजः हृष्ट-मनाः सुधीः ॥ तस्मिन् एव दिने विप्रः प्रचुरम् द्रव्यम् आप्तवान् । बन्धुभिः स्व-जनैः सार्धम् व्रतम् तेन समाचरन् ॥ सर्व-दुःख-विनिर्मुक्तः सर्व-सम्पत्-समन्वितः । बभूव द्विज-शार्दूलः व्रतस्य अस्य प्रभावतः ॥ ततः प्रभृति कालम् च मासि मासि व्रतम् कृतम् । सत्य-नारायण-देवस्य प्रीति-अर्थम् द्विज-सत्तमः ॥ सर्व-पाप-विनिर्मुक्तः दुर्लभम् मोक्षम् आप्तवान् । व्रतस्य अस्य प्रभावेन सत्य-देव-प्रसादतः ॥ एवम् नारायणेन उक्तम् नारदाय महात्मने । मया तु कथितम् विप्राः किम् अन्यत् श्रोतुम् इच्छथ ॥ ऋषयः ऊचुः । श्रुतम् द्विजस्य चरितम् अद्भुतम् पाप-नाशनम् । अन्यत् अपि अस्य माहात्म्यम् कथयस्व महा-मुने ॥ ॥ इति द्वितीयोऽध्यायः — पदविच्छेदः ॥