📖 द्वितीयोऽध्यायः

( पदविच्छेदः)

सूतः उवाच :
अथ अन्यत् सम्प्रवक्ष्यामि शृणुध्वम् मुनि-सत्तमाः ।
पुरा काशी-पुरे रम्ये हि आसीत् विप्रः अति-निर्धनः ॥
क्षुत्-तृड्भ्याम् व्याकुलः भूत्वा नित्यम् बभ्राम भूतले ।
दुःखितम् ब्राह्मणम् दृष्ट्वा भगवान् ब्राह्मण-प्रियः ॥
वृद्ध-ब्राह्मण-रूपेण तम् पप्रच्छ द्विजम् आदरात् ।
किम् अर्थम् भ्रमसे विप्र महीम् नित्यम् सुदुःखितः ॥
तत् सर्वम् श्रोतुम् इच्छामि कथ्यताम् द्विज-सत्तम ॥
ब्राह्मणः उवाच ।
ब्राह्मणः अति-दरिद्रः अहम् भिक्षा-अर्थम् वै भ्रमामि अहम् ॥
उपायम् यदि जानासि कृपया कथय प्रभो ॥
वृद्ध-ब्राह्मणः उवाच ।
सत्य-नारायणः विष्णुः वाञ्छित-अर्थ-फल-प्रदः ॥
तस्य त्वम् पूजनम् विप्र कुरुष्व व्रतम् उत्तमम् ।
यत् कृत्वा सर्व-दुःखेभ्यः मुक्तः भवति मानवः ॥
विधानम् च व्रतस्य अपि विप्राय अभाष्य यत्नतः ।
सत्य-नारायणः वृद्धः तत्र एव अन्तरधीयत ॥
तत् वाक्यम् मनसा धृत्वा ब्राह्मणः नृप-सत्तम ।
रात्रौ निद्राम् न लब्ध्वा सः प्रातः स्नात्वा यथा-विधि ॥
सत्य-नारायण-व्रतम् करिष्ये इति निश्चितः ।
भिक्षा-अर्थम् सः जगाम अथ द्विजः हृष्ट-मनाः सुधीः ॥
तस्मिन् एव दिने विप्रः प्रचुरम् द्रव्यम् आप्तवान् ।
बन्धुभिः स्व-जनैः सार्धम् व्रतम् तेन समाचरन् ॥
सर्व-दुःख-विनिर्मुक्तः सर्व-सम्पत्-समन्वितः ।
बभूव द्विज-शार्दूलः व्रतस्य अस्य प्रभावतः ॥
ततः प्रभृति कालम् च मासि मासि व्रतम् कृतम् ।
सत्य-नारायण-देवस्य प्रीति-अर्थम् द्विज-सत्तमः ॥
सर्व-पाप-विनिर्मुक्तः दुर्लभम् मोक्षम् आप्तवान् ।
व्रतस्य अस्य प्रभावेन सत्य-देव-प्रसादतः ॥
एवम् नारायणेन उक्तम् नारदाय महात्मने ।
मया तु कथितम् विप्राः किम् अन्यत् श्रोतुम् इच्छथ ॥
ऋषयः ऊचुः ।
श्रुतम् द्विजस्य चरितम् अद्भुतम् पाप-नाशनम् ।
अन्यत् अपि अस्य माहात्म्यम् कथयस्व महा-मुने ॥

॥ इति द्वितीयोऽध्यायः — पदविच्छेदः ॥